Priče sa ŠinidadaRavangrad koji vas neće ostaviti ravnodušnim

13/07/20190
http://finvala.com/wp-content/uploads/2019/07/IMG_9384c.jpg

     Bio je to jedan od retko sunčanih vikenda u maju. Ono što je još važnije, bio je to jedan srećan vikend. Proveden u Somboru, gradu koji je sa liste meni omiljenih gradova bez mnogo borbe pomerio Novi Sad za mesto naniže. Grad koji je u isto vreme miran i pun života, šaren i skladan, dovoljno veliki i dovoljno mali.

    Sa bogatom istorijom i kulturnom baštinom, grad fijakera, salaša, tamburaša i dobrog vina… Ravangrad iz kog nećete otići ravnodušni!!! 

    Veoma često ga nazivaju zelenom oazom i to ne bez razloga. Poznat je po bođošima, visokom listopadnom drveću za koje se verujem da je u ovu, tada varošicu, stiglo iz Severne Amerike (odakle i vodi poreklo) davne 1903. godine. Nikako ne treba zanemariti i Tise koje su pre više od 100 godina zasađene ispred Županije. Velelepne građevine smeštene u samom centru, koja će vas svojom spoljašnjom lepotom naterati da pomislite da ste u nekoj baroknoj evropskoj prestonici. Treba znati i to da ovo zdanje u sebi krije još veću lepotu – delo pod imenom “Bitka na Senti”. Reč je o ulju na platnu koje predstavlja istiniti događaj koji se odigrao septembra 1697. godine. Delo je nastalo 1897. godine i postavljeno je na mesto gde se i danas nalazi.

    U šetačkoj zoni sačekaće vas i Laza Kostić, na klupici ispred kuće u kojoj je živeo sa Julijom Palanački. Nasuprot ove jednospratnice bračnog para Kostić-Palanački nalazi se i Gradska kuća. Još jedna lepotica ovog grada. Podignuta 1749. godine, oduvek je predstavljala najvažnije središte Sombora. Izlazi na dva najveća gradska trga, i podjednako je udaljena od pravoslavne Svetođurđevske crkve s jedne strane i rimokatoličke crkve sv. Trojstva, sa druge. U neposrednoj blizini rimokatoličke crkve nalazi se i barokno zdanje današnjeg Župskog dvora, koje je podignuto između 1743. i 1749. godine. Njenu fasadu krasi sunčani sat. Polovinom 19. veka projektovao ga je Jovan Čokor, tadašnji profesor mađarskog jezika, pedagogije, metodike, ugarske istorije… Kruže priče da nije bio najomiljenija ličnost među učenicima i kolegama, i da je bio preke naravi. Sat je bogato oslikan, a krasi ga i upozoravajući natpis o ljudskoj prolaznosti – “Jedan ti je od ovih poslednji”!

      Dušu ovog grada ulepšava i mala gradska pijaca. Popločana kaldrmom, sa betonskim tezgama, odiše nekom nostalgijom i priziva neka davna vremena. I potpuno je lako zamisliti nedeljnu laganu šetnju pijacom a zatim i centrom grada.

     Da je Sombor središte istorije i kulture najbolje ćete se uveriti ukoliko obiđete Gradski muzej. Očekuje vas tamo impozantna kolekcija, podeljena u šest celina. Samo stvaranje ovog muzeja je deo istorije. Moglo bi se reći da je nastao davne 1884. godine kada je formirano Istorijsko društvo. Početkom XX veka ova kulturna ustanova radila je prilagođeno istorijskim uslovima tog doba. Godine 1936. ponovo je aktiviran rad Društva, ovog puta pod nazivom “Istorijsko društvo Sombora”. U kući Julija Lederera, 27. oktobra 1945. godine, svečano je otvoren Gradski muzej u Somboru. Šetnjom kroz muzej ujedno šetate i kroz istoriju ovog grada. Početak je posvećen arheologiji te praistoriji i srednjem veku, zatim u delu istorije možete saznati nešto više o značajnim događajima od XV veka do savremenog doba. Između ostalog saznaćete i koliko je značaj i uticaj imala carica Marija Terezija na ovim prostorima. Deo etnologije učiće vas o načinu života, o domaćinstvu, o materijalnoj i duhovnoj kulturi ovog grada, ali i naroda. Odeljenje istorije umetnosti “krije” zbirku likovne i primenjene umetnosti XVIII, XIX i XX veka, i predstavlja skup različitih uticaja, stilova i kultura koje su se na ovim prostorima preplitali. O suprotnostima koje su se sretale u svim segmentima života i koje su stvorile jedan multietnički i multikulturalni grad. O tom bogatstvu različitosti govorio je i Mika Antić u svojim stihovima:

“Sombor je jedan od onih jakih gradova, koji su ulazili u istoriju plahovito i naglo, u paorskim čizmama - preko pijace i trgovine, u vojničkim cokulama - preko rana, medalja i grobova, u lakovanim građanskim cipelama - preko osmeha i poklonjene ruže”.

     Otkrivanje istorije Sombora se tu ne završava. Upravo kada izađete iz Gradskog muzeja, tu iza ćoška je plato koji krasi Narodno pozorište Sombor. 

 Prva predstava u zgradi Pozorišta u Somboru odigrana je novembra 1882. godine. Kao stalno profesionalno pozorište deluje od 1946. godine, a 1952. godine preraslo je u ono što je i danas – Narodno pozorište Sombor.

     I to nije sve, ima još čime Sombor da se diči. Treba obići i Istorijski arhiv, Narodnu biblioteku „Karlo Bijelicki“, Galeriju „Milan Konjović“, Tursku Kulu… Zato kada vas put navede u ovaj Ravangrad, koračajte lagano njegovim ulicama i trudite se da zapamtite što više njegove lepote, spontanosti i mira.

 

 

Podeli sa prijateljima:

Ostavite komentar

Vaša email adresa neće biti objavljena. Obavezna polja su označena *